Wat hebben deze gemeen?

ISO 8317

Het zijn allemaal gegoten schroefdopjes, ja...

Zijn ze allemaal kinderbewijs of zijn ze dat?

Alle sluitmechanismen die volgens ISO 8317 zijn getest, hebben in de loop der jaren woord van mond gekregen omdat ze kindbestendig zijn na een test door zowel kinderen (3 jaar en 6 maanden tot 4 jaar en 3 maanden) als ouderen (50 jaar tot 70 jaar).

De uitdaging ligt hier duidelijk meer in dan het feit dat het niet door kinderen mag worden geopend. Het moet ook door de consument kunnen worden geopend. Gemeenschappelijk voor alle sluitmechanismen die zijn getest volgens ISO 8317 is dat geen van hen is blootgesteld aan de chemische stof of stof die het later zal helpen onze kinderen te beschermen tegen.

Dit is een heel kleine miss. 

We weten dat invloed van de inhoud bijvoorbeeld het binnenste deel van de dop kan doen opzwellen en in direct contact kan komen met het buitenste deel van de dop. Dit betekent dat de kinderveilige functie niet meer werkt zoals bedoeld. Tegelijkertijd kan een dergelijke invloed er ook toe leiden dat de dop losjes op de jerrican/bottle past.

Absoluut niet goed.

Wat kunnen we hieraan doen?

We hebben ISO 16101, die de chemische compatibiliteit van kunststoffen beschrijft.

Hebben we een ISO/CEN-norm die de mechanische meting van sluitmechanismen voor en na ISO 16101 beschrijft?

Aanscherpen en loskoppelen?

Er is veel werk aan "eenvoudige opening" gedurende de dag, moet dit deel van het probleem zijn?