Z naszego archiwum wiadomości
Posiedzenie ISO, PCR, w Brukseli
NET był obecny na spotkaniu ISO w Brukseli na tydzień przed Wielkanocą i miał tylko dwóch przedstawicieli Nordics na tym nieformalnym spotkaniu w grupie; "ISO / TC122 / SC3 / WG8". Celem spotkania było stworzenie podstawy dla utworzenia grupy roboczej, która będzie nadal pracować nad znalezieniem rozwiązania zagadki: "Jak certyfikować opakowania z tworzyw sztucznych wykonane z materiałów pochodzących z recyklingu?". Aby utworzyć grupę, co najmniej pięć krajów musiało zobowiązać się do uczestnictwa. NET zobowiązał się do tego jako jedyny przedstawiciel Norwegii wraz z pięcioma innymi krajami i w ten sposób zapewnił pomyślne spotkanie.
Wśród 34 obecnych na spotkaniu byli przedstawiciele największych producentów polietylenu, europejskich form formujących i wtryskowych, kilku europejskich instytutów badawczych i szef grupy roboczej w ISO... WG8.
NET postawił sobie za cel bycie pierwszym w regionie skandynawskim z zatwierdzonym przez UN opakowaniem z tworzyw sztucznych wykonanym z materiałów pochodzących z recyklingu, ponieważ wiemy, że wiele to znaczy dla naszych klientów i wiele dla planety. Maxence Wittebolle z BVI, która zorganizowała spotkanie, poinformowała, że wraz z Mauserem uzyskali belgijską zgodę na wtryskiwanie formowanych opakowań odpadów klinicznych (wyłącznie do użytku krajowego).
Obecnie trwają prace nad reaktywacją "grupy docelowej" do ISO 16103, która reguluje badanie opakowań z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu. Celem jest nakłonienie biurokracji w Genewie do zmiany przepisów, tak aby były one zgodne z obecną sytuacją przemysłową i celami UE. Jest to proces, który jest zwykle bardzo czasochłonny. Obecnie praca wykonywana jest przez kilka zespołów w tym samym czasie. NET dostrzega potrzebę takiej zmiany przepisów, ponieważ konieczne jest zwiększenie stopnia ponownego użycia tworzyw sztucznych, które były już w plastikowym opakowaniu, podczas gdy jednocześnie z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu można stosować w nowych opakowaniach z tworzyw sztucznych. Jest to absolutnie niezbędne dla zrównoważonego przemysłu opakowaniowego i funkcjonującej gospodarki o obiegu zamkniętym. Jeżeli podzielimy plastik w opakowaniu na dwa segmenty - plastik PCR i plastik PIR, oznacza to, że rozporządzenie UN zezwala wyłącznie na badanie i certyfikację tworzyw sztucznych odzyskanych z przemysłu (PIR), podczas gdy plastik z opakowań zebranych od konsumentów (PCR) nie jest dopuszczony do stosowania w opakowaniach towarów niebezpiecznych. Grupa zgodziła się na dwa równoległe kursy: 1. Zmiana tekstu prawnego w regulaminie UN tak, aby można było używać tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu wszystkich typów, o ile ma się kontrolę nad właściwościami mechanicznymi produktu końcowego. W latach 90. XX wieku, za dozwolony plastik uważano opakowania, w których panowała kontrola nad całą pętlą: producent - wypełniacz - klient - producent. Stanowi to bardzo niewielką część zużytego opakowania z tworzyw sztucznych na rynku i uniemożliwi osiągnięcie celu UE, zgodnie z którym wszystkie opakowania z tworzyw sztucznych muszą być ponownie wykorzystane lub poddane recyklingowi do 2030 r. 2. Założenie grupy roboczej ISO w celu wprowadzenia nowych przepisów dotyczących stosowania tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w opakowaniach towarów niebezpiecznych.
NET uważa w inny sposób, że tworzywa sztuczne wyprodukowane z materiału częściowo dziewiczego i materiału częściowo pochodzącego z recyklingu zoptymalizowanego zgodnie z własnymi specyfikacjami dostawcy surowca nie powinny być oznaczone jako tworzywa sztuczne poddane recyklingowi, ale powinny być opatrzone nowym oznaczeniem (z wdzięcznością otrzymywane są sugestie dotyczące nazwy) i w tym sensie mogą być traktowane jak każdy inny materiał z tworzyw sztucznych.
